Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/1287 E., 2024/6813 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 30 Nisan 2024
- Esas No
- 2022/1287
- Karar No
- 2024/6813
- Konu
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın alkollü olarak iş yerlerinin camlarını kırması üzerine olay yerine gelen polis ekiplerine direnip, hakaret edip, polis aracına zarar verdiği olayda, ilk haksız hareket sanıktan kaynaklandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın alkollü olarak iş yerlerinin camlarını kırması üzerine olay yerine gelen polis ekiplerine direnip, hakaret edip, polis aracına zarar verdiği olayda, ilk haksız hareket sanıktan kaynaklandığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/4434 E., 2024/2977 K.30 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/4415 E., 2024/2980 K.30 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12639 E., 2024/6799 K.30 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1336 E., 2024/6794 K.30 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14804 E., 2024/6814 K.30 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11048 E., 2024/6784 K.30 Nisan 2024