Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/177 E., 2024/1659 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Şubat 2024
- Esas No
- 2022/177
- Karar No
- 2024/1659
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/276 E., 2021/1772 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulurken "temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle takdiren sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, suç tarihi olan 05.06.2013'te bahse konu suça ilişkin cezanın alt sınırı 2 yıl olmasına rağmen Mahkemece sanığa 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası verilmesi ve devamında, aynı Kanun'un 145 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 5 ay yerine 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
2.
SAYISI : 2021/276 E., 2021/1772 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulurken "temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle takdiren sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, suç tarihi olan 05.06.2013'te bahse konu suça ilişkin cezanın alt sınırı 2 yıl olmasına rağmen Mahkemece sanığa 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası verilmesi ve devamında, aynı Kanun'un 145 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 5 ay yerine 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,
2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15554 E., 2024/853 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/666 E., 2024/1664 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/192 E., 2024/1665 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18431 E., 2024/1746 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21216 E., 2024/1739 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6202 E., 2024/852 K.6 Şubat 2024