Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/3208 E., 2024/11989 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Eylül 2024
- Esas No
- 2022/3208
- Karar No
- 2024/11989
- Konu
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/429 E., 2021/902 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dairemizin 28.04.2021 tarihli bozma ilâmına uyulduğu hâlde tanık Sadettin Kamiş'in gözcülük yapan bir kişinin daha bulunduğu yolundaki anlatımı nedeniyle suçun iki kişi tarafından işlenip işlenmediği ve TCK 119/1-c hükmünün uygulama yeri tartışılmadan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI : 2021/429 E., 2021/902 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dairemizin 28.04.2021 tarihli bozma ilâmına uyulduğu hâlde tanık Sadettin Kamiş'in gözcülük yapan bir kişinin daha bulunduğu yolundaki anlatımı nedeniyle suçun iki kişi tarafından işlenip işlenmediği ve TCK 119/1-c hükmünün uygulama yeri tartışılmadan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19311 E., 2024/12252 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20141 E., 2024/11991 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19518 E., 2024/11990 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19499 E., 2024/11988 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19490 E., 2024/11987 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19488 E., 2024/11986 K.17 Eylül 2024