Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5864 E., 2024/6394 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Nisan 2024
- Esas No
- 2022/5864
- Karar No
- 2024/6394
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR:Hırsızlık
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanın sanığa android işlemci telefona ihtiyacı olduğu için arayarak internet kafeye çağırması üzerine katılanın verdiği cep telefonunu alarak gitmesi ve bir daha da geri gelmemesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan bina dahilinde hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
2- Kabule göre de;
02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1.
SUÇLAR:Hırsızlık
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanın sanığa android işlemci telefona ihtiyacı olduğu için arayarak internet kafeye çağırması üzerine katılanın verdiği cep telefonunu alarak gitmesi ve bir daha da geri gelmemesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan bina dahilinde hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
2- Kabule göre de;
02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6491 E., 2024/6397 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/7980 E., 2024/6396 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6368 E., 2024/6395 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11341 E., 2024/6454 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4929 E., 2024/6449 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29233 E., 2024/6377 K.24 Nisan 2024