Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8925 E., 2024/9472 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Haziran 2024
- Esas No
- 2022/8925
- Karar No
- 2024/9472
- Konu
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 18.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 18.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1578 E., 2024/9477 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4791 E., 2024/9474 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17324 E., 2024/9473 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17309 E., 2024/9471 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5223 E., 2024/9470 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5727 E., 2024/9469 K.6 Haziran 2024