Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9328 E., 2024/7143 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 7 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/9328
- Karar No
- 2024/7143
- Konu
- Karşılıksız yararlanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığa yüklenen 27.06.2014 ve 18.11.2014 tarihli eylemlere uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın üst sınıra göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımı süresi 05.05.2016 olan mahkûmiyet kararı tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş ise de TCK'nın 43. maddesi uygulanma ihtimali olan olayda 25.08.2015 tarihli eylem yönünden 15.10.2019 tarihinde iddianame ile kesilen zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle...
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığa yüklenen 27.06.2014 ve 18.11.2014 tarihli eylemlere uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın üst sınıra göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımı süresi 05.05.2016 olan mahkûmiyet kararı tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş ise de TCK'nın 43. maddesi uygulanma ihtimali olan olayda 25.08.2015 tarihli eylem yönünden 15.10.2019 tarihinde iddianame ile kesilen zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9332 E., 2024/7230 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29561 E., 2024/7245 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2059 E., 2024/7238 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2570 E., 2024/7239 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12160 E., 2024/7138 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12828 E., 2024/7137 K.7 Mayıs 2024