Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10956 E., 2024/4300 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 13 Mart 2024
- Esas No
- 2023/10956
- Karar No
- 2024/4300
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/204 E., 2022/468 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan beraat hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan yargılamalar sırasında bozma ilamına uyulup uyulmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamış ise de; kısa kararın açıklandığı celsede ve gerekçede direnme kararı verildiğinin belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.10.2016 tarihli ve 2015/2-897 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkin yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Köylülerin köy merası dedikleri yere muhtarın yer göstermesiyle kendilerine ait hayvan...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/204 E., 2022/468 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan beraat hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan yargılamalar sırasında bozma ilamına uyulup uyulmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamış ise de; kısa kararın açıklandığı celsede ve gerekçede direnme kararı verildiğinin belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.10.2016 tarihli ve 2015/2-897 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkin yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Köylülerin köy merası dedikleri yere muhtarın yer göstermesiyle kendilerine ait hayvan...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21563 E., 2024/4207 K.13 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21562 E., 2024/4206 K.13 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21553 E., 2024/4205 K.13 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10274 E., 2024/4299 K.13 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23440 E., 2024/4298 K.13 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10858 E., 2024/4297 K.13 Mart 2024