Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11205 E., 2024/8003 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 20 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/11205
- Karar No
- 2024/8003
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Önceki hükmün Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarih, 2013/12508 Esas ve 2014/2507 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, suça sürüklenen çocuğa aleyhe bozma ilâmına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Önceki hükmün Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarih, 2013/12508 Esas ve 2014/2507 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesindeki "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, suça sürüklenen çocuğa aleyhe bozma ilâmına karşı diyecekleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/4830 E., 2024/5550 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/13327 E., 2024/18907 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/13323 E., 2024/18904 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6121 E., 2024/7993 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6342 E., 2024/7998 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6365 E., 2024/7999 K.20 Mayıs 2024