Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16011 E., 2024/9326 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/820 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, sanığın doğrudan MERNİS adresine 30.11.2015 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usûlsüz olduğu ancak sanığın 02.07.2018 tarihli mahsup talepli dilekçesi ile karardan haberdar olduğu ve kararı ilk olarak 25.02.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.
Sanığın temyiz dilekçesine istinaden mahkemenin 21.01.2022 tarihinde temyiz talebinin süreden reddine karar verildiği, sanığın bu ek kararı yasal süresi içinde yeniden temyiz etmesi üzerine mercii Diyarbakır 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2022/74 Değişik İş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 21.01.2022 tarihli ve 2015/266 Esas, 2015/820 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin...