Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21552 E., 2024/3741 K.

K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/334 E., 2020/211 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62089 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
" Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/295 esas, 2018/1084 sayılı kararına konu mala zarar verme suçundan kesin adli para cezası verilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 272/3. maddesinde bulunan ''..sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına...karşı istinaf yoluna başvurulamaz. (Ek cümle:14/4/2020-7242/17 md.) Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz..'' şeklindeki düzenleme uyarınca, anılan mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkumiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.