Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2646 E., 2024/13953 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 8 Ekim 2024
- Esas No
- 2023/2646
- Karar No
- 2024/13953
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/384 E., 2021/993 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 25.02.2016 tarihli kararda; hükmolunan 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/384 E., 2021/993 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Sanık hakkında Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 25.02.2016 tarihli kararda; hükmolunan 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9817 E., 2024/13964 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6857 E., 2024/13958 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/11043 E., 2024/13954 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11239 E., 2024/13951 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/10091 E., 2024/13949 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/11042 E., 2024/13948 K.8 Ekim 2024