Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2676 E., 2024/12742 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Eylül 2024
- Esas No
- 2023/2676
- Karar No
- 2024/12742
- Konu
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak,
1)Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Nazilli 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 28.07.2011 tarih ve 2010/772 Esas, 2011/622 Karar sayılı ilâmına konu TCK’nın 106/1-1. maddesinde yazılı basit tehdit suçuna ilişkin 5 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Nazilli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2018 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verilmiş olması nedeniyle tekerrüre esas...
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak,
1)Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Nazilli 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 28.07.2011 tarih ve 2010/772 Esas, 2011/622 Karar sayılı ilâmına konu TCK’nın 106/1-1. maddesinde yazılı basit tehdit suçuna ilişkin 5 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Nazilli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2018 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verilmiş olması nedeniyle tekerrüre esas...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/644 E., 2024/12741 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21024 E., 2024/12746 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4188 E., 2024/12744 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23472 E., 2024/12735 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4151 E., 2024/12740 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4077 E., 2024/12738 K.23 Eylül 2024