Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2948 E., 2024/8124 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 21 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/2948
- Karar No
- 2024/8124
- Konu
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Şikâyetçi ve tanığın hazırlık aşamasındaki beyanlarından araçların saat 05.16 sıralarında siteden çıktıklarının anlaşıldığı, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş doğuş saatinin 06.08 olduğu ve 05.08 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin sona erdiği dikkate alındığında; eylemin gece gerçekleştiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri gereğince hüküm kurulması,
2. Çalınan 500,00 TL para, cep telefonu ve iki adet otomobilin suç tarihindeki değeri dikkate alınarak temel cezanın teşdiden belirlenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,...
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Şikâyetçi ve tanığın hazırlık aşamasındaki beyanlarından araçların saat 05.16 sıralarında siteden çıktıklarının anlaşıldığı, UYAP sisteminden elde edilen verilere göre suç tarihinde güneş doğuş saatinin 06.08 olduğu ve 05.08 itibarıyla gece sayılan zaman diliminin sona erdiği dikkate alındığında; eylemin gece gerçekleştiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri gereğince hüküm kurulması,
2. Çalınan 500,00 TL para, cep telefonu ve iki adet otomobilin suç tarihindeki değeri dikkate alınarak temel cezanın teşdiden belirlenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8588 E., 2024/8127 K.21 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10084 E., 2024/8126 K.21 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25349 E., 2024/8125 K.21 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9208 E., 2024/8250 K.21 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2014 E., 2024/8123 K.21 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4885 E., 2024/8122 K.21 Mayıs 2024