Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3884 E., 2024/14274 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 10 Ekim 2024
- Esas No
- 2023/3884
- Karar No
- 2024/14274
- Konu
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/672 E., 2022/151 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilen 09.12.2015 tarihli kararda; sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezası olduğu ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu miktarın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/672 E., 2022/151 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilen 09.12.2015 tarihli kararda; sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezası olduğu ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu miktarın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/8473 E., 2024/7226 K.10 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7732 E., 2024/14284 K.10 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/5246 E., 2024/7169 K.10 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/9833 E., 2024/7187 K.10 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/9067 E., 2024/7190 K.10 Ekim 2024
- Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/9594 E., 2024/7178 K.10 Ekim 2024