Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3917 E., 2024/11249 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 9 Eylül 2024
- Esas No
- 2023/3917
- Karar No
- 2024/11249
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/356 E., 2022/73 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 18.03.2016 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün aleyhine temyiz bulunmaması sebebiyle, erteleme kararının suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321.
SAYISI : 2021/356 E., 2022/73 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 18.03.2016 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün aleyhine temyiz bulunmaması sebebiyle, erteleme kararının suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20331 E., 2024/11260 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20345 E., 2024/11251 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20336 E., 2024/11258 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4346 E., 2024/11247 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9245 E., 2024/11254 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4993 E., 2024/11245 K.9 Eylül 2024