Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4111 E., 2024/12743 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Eylül 2024
- Esas No
- 2023/4111
- Karar No
- 2024/12743
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya kapsamından, 11.03.2022 tarihli tebliğ mazbatasında, gerekçeli kararın sanığın çarşıda olduğundan bahisle annesine tebliğ edildiği, ancak anılan tarihte sanığın cezaevinde olduğunun tespiti ile usulsüz tebligat üzerine bu kez sanığa bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla 20.04.2022 tarihinde tebligatın yapıldığı ve temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya kapsamından, 11.03.2022 tarihli tebliğ mazbatasında, gerekçeli kararın sanığın çarşıda olduğundan bahisle annesine tebliğ edildiği, ancak anılan tarihte sanığın cezaevinde olduğunun tespiti ile usulsüz tebligat üzerine bu kez sanığa bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla 20.04.2022 tarihinde tebligatın yapıldığı ve temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1183 E., 2024/12747 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19921 E., 2024/12745 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2641 E., 2024/12750 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/644 E., 2024/12741 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21024 E., 2024/12746 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4188 E., 2024/12744 K.23 Eylül 2024