Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4729 E., 2024/12291 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 19 Eylül 2024
- Esas No
- 2023/4729
- Karar No
- 2024/12291
- Konu
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/186 E., 2021/2 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydına göre Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2004/563 Esas- 2007/26 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli ve 2009/630 Esas- 2010/636 Karar sayılı kararı ile verilen 4 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş...
SAYISI : 2019/186 E., 2021/2 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydına göre Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2004/563 Esas- 2007/26 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli ve 2009/630 Esas- 2010/636 Karar sayılı kararı ile verilen 4 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/7515 E., 2024/8804 K.19 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4725 E., 2024/12293 K.19 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4841 E., 2024/12292 K.19 Eylül 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17186 E., 2024/7615 K.19 Eylül 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18629 E., 2024/7566 K.19 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11688 E., 2024/12414 K.19 Eylül 2024