Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5331 E., 2024/1662 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Şubat 2024
- Esas No
- 2023/5331
- Karar No
- 2024/1662
- Konu
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1506 E., 2022/154 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada SEGBİS sistemiyle hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 17.02.2022 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği anlaşıldığından 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI : 2021/1506 E., 2022/154 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada SEGBİS sistemiyle hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 17.02.2022 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği anlaşıldığından 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/6342 E., 2024/2366 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2023/22686 E., 2024/1458 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/11166 E., 2024/1437 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14274 E., 2024/1633 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/7133 E., 2024/1704 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28706 E., 2024/1707 K.6 Şubat 2024