Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5709 E., 2024/6340 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/5709
- Karar No
- 2024/6340
- Konu
- Hırsızlık
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/58 E., 2021/61 K.
SUÇA SÜRÜKLENEN
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Mahkemece, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 03.12.2018 tarihli ve 2018/5893 Esas, 2018/17312 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu halde, bozma ilâmının gereğinin yerine getirilmediği, suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporları alınması yerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi uyarınca yeniden uzman hekim raporlarının alındığı anlaşılmakla, anılan bozma ilâmında belirtildiği üzere, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1.
SAYISI : 2019/58 E., 2021/61 K.
SUÇA SÜRÜKLENEN
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Mahkemece, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 03.12.2018 tarihli ve 2018/5893 Esas, 2018/17312 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu halde, bozma ilâmının gereğinin yerine getirilmediği, suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporları alınması yerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi uyarınca yeniden uzman hekim raporlarının alındığı anlaşılmakla, anılan bozma ilâmında belirtildiği üzere, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20563 E., 2024/6343 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9410 E., 2024/6342 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2801 E., 2024/6341 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7015 E., 2024/6339 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11776 E., 2024/6338 K.24 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11726 E., 2024/6337 K.24 Nisan 2024