Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5929 E., 2024/12543 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Eylül 2024
- Esas No
- 2023/5929
- Karar No
- 2024/12543
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/380 E., 2021/283 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun suça konu tableti alıp iş yerinden çıkarken işyeri çalışanının görüp şüphelenmesi üzerine şikâyetçiye eksik bir şeyi olup olmadığını kontrol etmesini söylediği ve şikâyetçinin yaptığı kontrolde çantasındaki tabletin çalınmış olduğunu anlayıp suça sürüklenen çocuğu yakalamak amacıyla peşinden gittiği ve kesintili takip sonucunda Çeşme ilçesine giden yol üzerinde suça sürüklenen çocuğu görüp yaşanan kovalamaca sonucunda yakaladığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
SAYISI : 2020/380 E., 2021/283 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun suça konu tableti alıp iş yerinden çıkarken işyeri çalışanının görüp şüphelenmesi üzerine şikâyetçiye eksik bir şeyi olup olmadığını kontrol etmesini söylediği ve şikâyetçinin yaptığı kontrolde çantasındaki tabletin çalınmış olduğunu anlayıp suça sürüklenen çocuğu yakalamak amacıyla peşinden gittiği ve kesintili takip sonucunda Çeşme ilçesine giden yol üzerinde suça sürüklenen çocuğu görüp yaşanan kovalamaca sonucunda yakaladığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4766 E., 2024/12540 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5266 E., 2024/12545 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/496 E., 2024/12557 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5243 E., 2024/12559 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4882 E., 2024/12542 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3265 E., 2024/12552 K.23 Eylül 2024