Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6401 E., 2024/1763 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Şubat 2024
- Esas No
- 2023/6401
- Karar No
- 2024/1763
- Konu
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/181 E. 2021/461 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/271 Esas, 2020/362 Karar sayılı kararının temyizi üzerine, sanık hakkında zorunlu müdafi atanması gerektiği yönündeki Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2020/9956 Esas, 2021/3235 Karar sayılı bozma ilâmına, bozma üzerine yapılan yargılamada direnilmesine karar verildiği; ancak her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142.
SAYISI : 2021/181 E. 2021/461 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/271 Esas, 2020/362 Karar sayılı kararının temyizi üzerine, sanık hakkında zorunlu müdafi atanması gerektiği yönündeki Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2020/9956 Esas, 2021/3235 Karar sayılı bozma ilâmına, bozma üzerine yapılan yargılamada direnilmesine karar verildiği; ancak her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29590 E., 2024/1745 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29577 E., 2024/1727 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22214 E., 2024/1738 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/701 E., 2024/1657 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/697 E., 2024/1652 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14366 E., 2024/1730 K.6 Şubat 2024