Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/663 E., 2024/9415 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Haziran 2024
- Esas No
- 2023/663
- Karar No
- 2024/9415
- Konu
- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığn adlî sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarih, 2012/976 Esas ve 2014/35 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2013 tarih, 2012/881 Esas ve 2013/851 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığn adlî sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilâmlardan, en ağırı olan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarih, 2012/976 Esas ve 2014/35 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2013 tarih, 2012/881 Esas ve 2013/851 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4492 E., 2024/9419 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3927 E., 2024/9417 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7048 E., 2024/9416 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6958 E., 2024/9414 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3951 E., 2024/9413 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17273 E., 2024/9467 K.6 Haziran 2024