Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7247 E., 2024/16629 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Kasım 2024
- Esas No
- 2023/7247
- Karar No
- 2024/16629
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/989 E., 2021/124 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 20.09.2018 tarihli ve 2017/2306 Esas, 2018/12131 Karar sayılı bozma ilâmından önce Mahkemenin, 16.11.2015 tarihli ve 2015/471 Esas 2015/682 Karar sayılı ilâmıyla hükmedilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen kararda 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun'un 142/2-h, 62, 53.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/989 E., 2021/124 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 20.09.2018 tarihli ve 2017/2306 Esas, 2018/12131 Karar sayılı bozma ilâmından önce Mahkemenin, 16.11.2015 tarihli ve 2015/471 Esas 2015/682 Karar sayılı ilâmıyla hükmedilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen kararda 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun'un 142/2-h, 62, 53.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/13113 E., 2024/10503 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7239 E., 2024/16633 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7242 E., 2024/16631 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7253 E., 2024/16628 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8252 E., 2024/16627 K.6 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8248 E., 2024/16626 K.6 Kasım 2024