Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5998 E., 2024/9582 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 10 Haziran 2024
- Esas No
- 2024/5998
- Karar No
- 2024/9582
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Suç tarihinde gündüz vakti sayılan 14.00-18.00 saatleri arasında sanığın zeytinlikler olarak bilinen açık alanda uyuyan katılan ...'in yanına koyduğu cep telefonunu çaldığının iddia edildiği olayda, sanığın hırsızlık suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık aslî (olağan) dava zamanaşımı süresinin 03.05.2016 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Suç tarihinde gündüz vakti sayılan 14.00-18.00 saatleri arasında sanığın zeytinlikler olarak bilinen açık alanda uyuyan katılan ...'in yanına koyduğu cep telefonunu çaldığının iddia edildiği olayda, sanığın hırsızlık suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık aslî (olağan) dava zamanaşımı süresinin 03.05.2016 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6801 E., 2024/9635 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16665 E., 2024/9642 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16678 E., 2024/9639 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16674 E., 2024/9641 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16861 E., 2024/9640 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16890 E., 2024/9636 K.10 Haziran 2024