Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/445 E., 2024/7433 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/950 E., 2023/1944 K.
KARAR : Başvurunun esastan reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kozan Aile Mahkemesi
SAYISI : 2020/133 E., 2022/62 K.
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1996 yılında evlendiklerini, bu evlilikten 1998 doğumlu ..., 2004 doğumlu ... isimli iki ortak çocuklarının olduğunu, davalının düzenli işinin bulunmadığını ve evin bakımı, geçimi ile ilgilenmediğini, sürekli sözlü ve fiziki saldırıda bulunduğunu, evdeki eşyalara zarar verdiğini, birçok kez sinkaflı şekilde küfür ettiğini, altı aydır tarafların ayrı yaşadıklarını, davalının; kadının annesinin yanına konuşmaya geldiğinde "kızın niye ayrılmak istiyor, yoksa bir kırığı mı var" diyerek hakaret ettiği iddiasıyla 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca...