Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/21877 E., 2024/803 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR SAYISI : 2015/835 E., 2016/109 K.
SUÇLAR : Çevrenin kasten kirletilmesi
KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 17.02.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan beraat kararı verilmiştir.
2. Yerel Mahkemenin 26.05.2016 tarihli ek kararıyla suçtan zarar göre vekilinin temyiz başvurusu hakkında, ""temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteğinin, suçtan zarar görene de kanun yoluna başvurma hakkı tanındığı bu nedenle mahkemenin değerlendirmesinin yerinde olmadığı, asıl kararın kesinleşmediği zira kendilerine...