Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/22295 E., 2024/4814 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/22295
- Karar No
- 2024/4814
- Konu
- İnsan ticareti
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/30 E., 2016/68 K.
SUÇ : İnsan ticareti
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında insan ticareti suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyizi sanığın mağdurlar ... A. ve ... A.' ya yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlı suçu oluşturmasına rağmen mahkûmiyeti yerine beratine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.
III.
SAYISI : 2016/30 E., 2016/68 K.
SUÇ : İnsan ticareti
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında insan ticareti suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyizi sanığın mağdurlar ... A. ve ... A.' ya yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlı suçu oluşturmasına rağmen mahkûmiyeti yerine beratine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir.
III.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27500 E., 2024/4817 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/37968 E., 2024/4816 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/22278 E., 2024/4815 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23428 E., 2024/4813 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/28004 E., 2024/4812 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27502 E., 2024/4811 K.16 Nisan 2024