Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23606 E., 2024/4022 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 27 Mart 2024
- Esas No
- 2021/23606
- Karar No
- 2024/4022
- Konu
- Fuhuş
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/272 E., 2016/343 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıkların fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, sanıklara atılı fuhuş suçunun sabit olduğu, mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde beraatlerine karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III.
SAYISI : 2015/272 E., 2016/343 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanıkların fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, sanıklara atılı fuhuş suçunun sabit olduğu, mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde beraatlerine karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25406 E., 2024/4025 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25387 E., 2024/4024 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/39056 E., 2024/4023 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/24021 E., 2024/4048 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23954 E., 2024/4047 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26117 E., 2024/4046 K.27 Mart 2024