Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/24852 E., 2024/2636 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 29 Şubat 2024
- Esas No
- 2021/24852
- Karar No
- 2024/2636
- Konu
- Hakaret
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/209 E., 2016/138 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olan ve duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı verilen hükmü cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tebliğin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve sanığın gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edildiği tarih olan 07.10.2016 tarihinden itibaren süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği değerlendirilerek tebliğnamedeki aksi yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz...
SAYISI : 2014/209 E., 2016/138 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olan ve duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı verilen hükmü cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tebliğin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve sanığın gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edildiği tarih olan 07.10.2016 tarihinden itibaren süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği değerlendirilerek tebliğnamedeki aksi yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/14998 E., 2024/2507 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23466 E., 2024/2638 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23452 E., 2024/2637 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/22494 E., 2024/2618 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/28184 E., 2024/2617 K.29 Şubat 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25003 E., 2024/2616 K.29 Şubat 2024