Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/24886 E., 2024/5395 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/841 E., 2016/395 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, atılı suçtan cezalandırılması gereken sanık hakkındaki kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, kendisine ait evi fuhuş yaptıklarını bildiği kişilere kiralayarak yer temin etmek suretiyle fuhuş suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.
IV.