Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25211 E., 2024/4306 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/25211
- Karar No
- 2024/4306
- Konu
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olan ve Suç ve Görüntü Bileşim Sistemi aracılığıyla duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı verilen kararın, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığından temyiz istemi niteliğinde bulunan 20.06.2016 ve 29.06.2016 tarihli başvurularının 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu tespit edilip, Yerel Mahkemece temyiz isteminin süresinde olmadığı...
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olan ve Suç ve Görüntü Bileşim Sistemi aracılığıyla duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı verilen kararın, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığından temyiz istemi niteliğinde bulunan 20.06.2016 ve 29.06.2016 tarihli başvurularının 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu tespit edilip, Yerel Mahkemece temyiz isteminin süresinde olmadığı...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27515 E., 2024/4309 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25219 E., 2024/4308 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/22273 E., 2024/4307 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26531 E., 2024/4305 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26532 E., 2024/4304 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26549 E., 2024/4303 K.2 Nisan 2024