Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25341 E., 2024/4766 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/192 E., 2016/286 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; baz istasyonunun ruhsata tabi olduğuna, imar kirliliğine neden olma suçunun oluştuğuna, şirket yetkililerinin sanık olarak yargılanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın yetkilisi olduğu şirketin ruhsat ve izin almadan park alanına baz istasyonu kurduğu iddiasıyla açılan davada beraat kararı verilmiştir
IV. GEREKÇE
1.