Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25820 E., 2024/5042 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 18 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/25820
- Karar No
- 2024/5042
- Konu
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/316 E., 2016/443 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararının, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Duruşmadan haberdar edilen şikâyetçi Esenyurt Belediye Başkanlığının yöntemince kamu davasına katılmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.
SAYISI : 2015/316 E., 2016/443 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararının, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Duruşmadan haberdar edilen şikâyetçi Esenyurt Belediye Başkanlığının yöntemince kamu davasına katılmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25837 E., 2024/5045 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25828 E., 2024/5044 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25823 E., 2024/5043 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23937 E., 2024/5041 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23491 E., 2024/5040 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/21971 E., 2024/5039 K.18 Nisan 2024