Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26207 E., 2024/4126 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 28 Mart 2024
- Esas No
- 2021/26207
- Karar No
- 2024/4126
- Konu
- Hakaret
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/317 E., 2016/386 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; oluşa, dosya kapsamına ve mevcut delillere göre sanığın mahkemede sübutu kabul edilen sözler nedeniyle müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde kasıt yokluğundan bahisle beraatine karar verilmesinin kanun'a aykırı olduğu vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.
SAYISI : 2015/317 E., 2016/386 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; oluşa, dosya kapsamına ve mevcut delillere göre sanığın mahkemede sübutu kabul edilen sözler nedeniyle müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde kasıt yokluğundan bahisle beraatine karar verilmesinin kanun'a aykırı olduğu vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/24078 E., 2024/4129 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26193 E., 2024/4128 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26206 E., 2024/4127 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26240 E., 2024/4125 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26239 E., 2024/4124 K.28 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26243 E., 2024/4123 K.28 Mart 2024