Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/28008 E., 2024/6096 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/979 E., 2016/274 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde cezaevinde olan ve Ses ve Görüntü Bileşim Sistemi aracılığıyla duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı verilen kararın, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığından temyiz istemi niteliğinde bulunan 03.11.2016 tarihli başvurunun 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince yasal süresinde olduğu tespit edilip, Yerel Mahkemece temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin verilen ek karar kaldırılarak, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, tehdit suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.