Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/1049 E., 2024/6794 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/1049
- Karar No
- 2024/6794
- Konu
- İmar kirliliğine neden olma
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR SAYISI : 2019/558 E., 2020/358 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 17.09.2020 tarihli kararıyla sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.
2. Yerel Mahkemenin 13.10.2020 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II.
EK KARAR SAYISI : 2019/558 E., 2020/358 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yerel Mahkemece bozma üzerine kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 17.09.2020 tarihli kararıyla sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.
2. Yerel Mahkemenin 13.10.2020 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3914 E., 2024/6797 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/13002 E., 2024/6796 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2728 E., 2024/6795 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/4485 E., 2024/6793 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/4523 E., 2024/6792 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/4301 E., 2024/6791 K.16 Mayıs 2024