Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5014 E., 2024/6017 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/5014
- Karar No
- 2024/6017
- Konu
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Düşme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/771 E. 2021/280 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 05.02.2016 tarihli hükümde, 5237 sayılı Tük Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiş olup, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.09.2020 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine bu kez 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
II.
SAYISI : 2020/771 E. 2021/280 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 05.02.2016 tarihli hükümde, 5237 sayılı Tük Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiş olup, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.09.2020 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine bu kez 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/26180 E., 2024/6020 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27535 E., 2024/6019 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27538 E., 2024/6018 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5016 E., 2024/6016 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3112 E., 2024/6015 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/32721 E., 2024/6014 K.6 Mayıs 2024