Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/11444 E., 2024/3328 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 14 Mart 2024
- Esas No
- 2023/11444
- Karar No
- 2024/3328
- Konu
- Hakaret
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR SAYISI : 2006/145 E., 2012/146 K.
SUÇ : Hakaret
KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılmasının gerektiği, inceleme konusu dosyada sanığın 11.06.2012 havale tarihli temyiz isteminin reddine dair aynı tarihli ek kararın sanığın öncelikle bildirdiği adresi yerine, doğrudan MERNİS adresinde tebliğine ilişkin işlem usulüne uygun olmadığından, sanığın bu tarihten sonra vermiş olduğu dilekçelerinin ek karara yönelik başvuru niteliğinde bulundukları ve bu nedenle 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek...
EK KARAR SAYISI : 2006/145 E., 2012/146 K.
SUÇ : Hakaret
KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılmasının gerektiği, inceleme konusu dosyada sanığın 11.06.2012 havale tarihli temyiz isteminin reddine dair aynı tarihli ek kararın sanığın öncelikle bildirdiği adresi yerine, doğrudan MERNİS adresinde tebliğine ilişkin işlem usulüne uygun olmadığından, sanığın bu tarihten sonra vermiş olduğu dilekçelerinin ek karara yönelik başvuru niteliğinde bulundukları ve bu nedenle 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/1285 E., 2024/2532 K.14 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23278 E., 2024/3344 K.14 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/23275 E., 2024/3343 K.14 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/1698 E., 2024/3327 K.14 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/1298 E., 2024/3326 K.14 Mart 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/1639 E., 2024/3325 K.14 Mart 2024