Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/12451 E., 2024/5280 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/484 Esas, 2020/1699 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2018/542 Esas, 2019/632 sayılı Kararı ile sanıkların atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
2.Katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/484 Esas, 2020/1699 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II.