Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13232 E., 2024/3549 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 1 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/13232
- Karar No
- 2024/3549
- Konu
- İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1033 Esas, 2021/162 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2019 tarihli ve 2019/69 Esas, 2019/525 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkra hükmü gereği hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
2.Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15.
SAYISI : 2020/1033 Esas, 2021/162 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2019 tarihli ve 2019/69 Esas, 2019/525 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkra hükmü gereği hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
2.Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/15809 E., 2024/3508 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13233 E., 2024/3550 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13220 E., 2024/3548 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7818 E., 2024/2940 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14891 E., 2024/2933 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14664 E., 2024/2930 K.1 Nisan 2024