Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13240 E., 2024/3546 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 1 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/13240
- Karar No
- 2024/3546
- Konu
- İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/5903 Esas, 2021/4 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2019/5903 Esas, 2021/4 sayılı Kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 253 üncü maddesinin altıncı fıkrasına paralel bir şekilde "Derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği" hüküm altına alınmış olup, anılan maddenin gerekçesinde de "fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen hallerde derhal beraat kararı verilebileceği"nin belirtilmesine, Ceza Genel Kurulunun 24.06.2016 tarihli ve 126–207 sayılı Kararı başta olmak üzere yerleşmiş uygulamasında "Zamanaşımının gerçekleşmesi durumunda derhal beraat kararı verilmesini gerektiren haller hariç öncelikle beraat değil, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi, aksi halde, yani derhal beraat kararı verilmesini gerektiren hallerde ise zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesine, Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarihli ve 864-1861, 26.06.2012 tarihli ve 978-250 ile 23.01.2007 tarihli ve 254-5 sayılı Kararları başta olmak ve...
SAYISI : 2019/5903 Esas, 2021/4 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2019/5903 Esas, 2021/4 sayılı Kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 253 üncü maddesinin altıncı fıkrasına paralel bir şekilde "Derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği" hüküm altına alınmış olup, anılan maddenin gerekçesinde de "fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen hallerde derhal beraat kararı verilebileceği"nin belirtilmesine, Ceza Genel Kurulunun 24.06.2016 tarihli ve 126–207 sayılı Kararı başta olmak üzere yerleşmiş uygulamasında "Zamanaşımının gerçekleşmesi durumunda derhal beraat kararı verilmesini gerektiren haller hariç öncelikle beraat değil, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi, aksi halde, yani derhal beraat kararı verilmesini gerektiren hallerde ise zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesine, Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarihli ve 864-1861, 26.06.2012 tarihli ve 978-250 ile 23.01.2007 tarihli ve 254-5 sayılı Kararları başta olmak ve...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/2022 E., 2024/2603 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/5595 E., 2024/3571 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13238 E., 2024/3544 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/6305 E., 2024/2598 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/5505 E., 2024/2596 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/13238 E., 2024/3544 K.1 Nisan 2024