Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/14918 E., 2024/4810 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 29 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/14918
- Karar No
- 2024/4810
- Konu
- Zimmet
- Hüküm
- İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/662 Esas, 2019/1739 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2017 tarihli ve 2015/379 Esas, 2017/387 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2018/662 Esas, 2019/1739 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II.
SAYISI : 2018/662 Esas, 2019/1739 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2017 tarihli ve 2015/379 Esas, 2017/387 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.10.2019 tarihli ve 2018/662 Esas, 2019/1739 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/83 E., 2024/4814 K.29 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/7013 E., 2024/4812 K.29 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/2950 E., 2024/4811 K.29 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/3902 E., 2024/4806 K.29 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/2418 E., 2024/4799 K.29 Nisan 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/6443 E., 2024/4796 K.29 Nisan 2024