Yargıtay 5. Ceza Dairesi

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/417 Esas, 2019/1791 Karar
SUÇLAR : Zimmet, icraî davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince görevi kötüye kullanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kaldırılarak aynı suçtan mahkumiyet, zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak farklı uygulama ile aynı suçtan mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun'un temyiz başvuru tarihinde yürürlükte bulunan "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki...