Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/4014 E., 2024/11213 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/363 Esas, 2017/365 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2016/357 Esas, 2016/430 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.03.2017 tarihli ve 2017/363 Esas, 2017/365 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, sanıklara yüklenen fiilin sübut bulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile...