Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/5490 E., 2024/6021 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3786 Esas, 2019/2640 Karar
SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs
HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/42 Esas, 2018/43 sayılı Kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak değişen suç vasfına göre kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/3-a, 125/4, 62 ve 52. maddeleri gereği iki kez 10.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
2.Sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6.