Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/5200 E., 2024/1880 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/490 E., 2020/617 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın mağduru yaralayıp onu etkisiz hale getirdikten sonra mağdura ait aracı olay yerinden alıp götürdüğü, aracı kullandığı, aracın yakıt ve yağını kullandığı, anlaşıldığından her ne kadar sanık aracın teslim edilmesine yardımcı olarak soruşturma aşamasında kısmi iadenin gerçektiğini savunmuş ise de dosya arasında bulunan belgelerde sanığın pişman olarak yer gösterme ile aracın bulunmasını sağladığına ilişkin delil bulunmadığı gözetilmeden yalnızca sanığın savunmasına itibar edilerek sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.