Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/1196 E., 2024/10303 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 7 Ekim 2024
- Esas No
- 2023/1196
- Karar No
- 2024/10303
- Konu
- Yağma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/99 E., 2022/197 K.
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Dosya içeriğine göre; sanığın bayramlaşma bahanesiyle mağdurun ikametine geldiği, ikamet içerisine girip kapıyı kapattığı ve mağdurdan para istediği, mağdurun olumsuz yanıtı üzerine dosya içerisinde yer alan adli rapora göre mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, suçun konutta işlendiği sabit olmasına rağmen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2.
SAYISI : 2022/99 E., 2022/197 K.
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Dosya içeriğine göre; sanığın bayramlaşma bahanesiyle mağdurun ikametine geldiği, ikamet içerisine girip kapıyı kapattığı ve mağdurdan para istediği, mağdurun olumsuz yanıtı üzerine dosya içerisinde yer alan adli rapora göre mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, suçun konutta işlendiği sabit olmasına rağmen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/15493 E., 2024/10304 K.7 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5799 E., 2024/10186 K.7 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/4173 E., 2024/10185 K.7 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7997 E., 2024/10183 K.7 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/15497 E., 2024/10302 K.7 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/4536 E., 2024/10180 K.7 Ekim 2024