Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5170 E., 2024/3047 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 5 Mart 2024
- Esas No
- 2023/5170
- Karar No
- 2024/3047
- Konu
- Silahla tehdit
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/241 E., 2016/125 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.07.2011 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 05.02.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında suç tarihi olan 03.10.2011 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
II.
SAYISI : 2015/241 E., 2016/125 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.07.2011 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 05.02.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında suç tarihi olan 03.10.2011 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/7847 E., 2024/2993 K.5 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5070 E., 2024/3049 K.5 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4914 E., 2024/3048 K.5 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5173 E., 2024/3046 K.5 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/4992 E., 2024/3045 K.5 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/7161 E., 2024/3043 K.5 Mart 2024