Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9709 E., 2024/11084 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Ekim 2024
- Esas No
- 2023/9709
- Karar No
- 2024/11084
- Konu
- Nitelikli tehdit
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/324 E., 2019/550 K.
SUÇLAR : Nitelikli tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla, aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca artırılması yerine, mağdur sayısınca nitelikli tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Torbalı 1.
SAYISI : 2019/324 E., 2019/550 K.
SUÇLAR : Nitelikli tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla, aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca artırılması yerine, mağdur sayısınca nitelikli tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Torbalı 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/645 E., 2024/11087 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/4837 E., 2024/11086 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/14575 E., 2024/11085 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9939 E., 2024/11083 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7129 E., 2024/13191 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/646 E., 2024/11082 K.23 Ekim 2024