Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/1263 E., 2024/11909 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 7 Kasım 2024
- Esas No
- 2024/1263
- Karar No
- 2024/11909
- Konu
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/265 E., 2023/197 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yüze karşı tefhim edilen karara karşı o yer Cumhuriyet savcısı tarafından 26.09.2023 tarihinde temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın 02.10.2023 tarihinde tebliğine rağmen, gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinden sonra 08.11.2023 tarihinde verildiği anlaşıldığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI : 2022/265 E., 2023/197 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yüze karşı tefhim edilen karara karşı o yer Cumhuriyet savcısı tarafından 26.09.2023 tarihinde temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın 02.10.2023 tarihinde tebliğine rağmen, gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinden sonra 08.11.2023 tarihinde verildiği anlaşıldığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/1354 E., 2024/11912 K.7 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10344 E., 2024/11911 K.7 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9731 E., 2024/11910 K.7 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9968 E., 2024/11908 K.7 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/14613 E., 2024/11906 K.7 Kasım 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10305 E., 2024/11905 K.7 Kasım 2024